@eksik susmalar

bir gece sen, soyunurken koynunda kimsesizliğinin. nikotin sarısı zamanlarda öksürüp atmaya çalışır gibi, kekeme yokluğunun bütün dilleri dudaklarının çatlağından sızıp, dağılırken duman duman en derin yerinlerine usulca çıkıyordun kuytularından. yüzündeki tebessüm tutuşşa ateşi keşfedecekti tüm ilkel yanların. şiir şiir anlatmak anlaşılmaya yetmediğinde, susmak denilen esrar tebessüm oluyordu dudaklarında.. kifayetsiz duygularının çağlayanında. aklımın derinliklerine şiirlerinle akarken gizleyip hayallerini sen, kendine yazıp, kendine yazılırken, göğüs kafesinde hapsettiğin düşler, harına su taşıyorken, terli bir yaza hazırlanırken, ıslak. soluğunla oynar gibi camların buğusuyla, tedirgin ve kovulmuş bir ruh gibi ben, göz ucu telaşlarımda, utanmaz ve aç dokunuşlarla, sahiplenmek adına bir kelimeni, tersten okuyordum seni.. çatlayıp dudağım. söz kururken dilimde. okuyordum seni ilk ayet tadında ve söküyordum teltel saçlarından içersinden ben geçmeyen seslerini yüzün düşerken aynama mavi bir müziğin odamın duvarlarında bıraktığı neon ışıkları altında dokunurken sana, sokulurken, kimsesiz ve sensiz ciğerlerime çekiyorum yokluğunu yoksulluğumu yalnızlığımı kundaklıyorum ölüm diyalektiğinden.. ve senin, yeniden notalara basacak alt dudakların ve işte o zaman susacaksın bana.. uzunuzun düşünerek seni. üşüdüm ve sesim Kasım’a benzemedi. bir şiirin derinliğindeyim, evet balkon değil hayır üşüdüm.. kapatmıyorum gözlerimi ve beklemiyorum bir yıldızın kaymasını hayır.. açık unutarak kapılarını yüreğimin. omuzlarının saçaklarından düşerken o bilindik boşluğuna. seviyorum seni sonra yağmur halleriyle kelimelerini. soyundukça hecelere bir b/aşka kokuyordu mevsimlerinin çiçekleri. akarken ırmakların, ruhunu arıyordun arsız astarsız sorguların seni tanımlamaya yetmiyordu. bir başka dil vardı kullandığın parmak ucu telaşlarında. uzaklardan b.akarken sen, kulaklarımı çınlatıyordun her daim. seni okumak ruh ikizi tadında kimin içinde veya kimin dışında olduğunu bilmeden. masumca sahiplenmek parmak uçlarındaki izleri dil ucundaki tedirgin ses buzullarımı eritirken gördüm.. ne kadar sırılsıklam olursan, o kadar damlıyordun ruhunun saçaklarından. aynı renklerle aynı odanının içersindeydik ve ben, sana dokunmak.sızın çöllerine su taşıyordum uzaktan.. (...)