Bir ilkbahar sabahı telaşıyla
Konmuş yüreğimin eşiğine bir kuş.
Ardından dökülen o meçhul şarkı,
Beni gökyüzünün kucağına fırlatmış.
Nereye baksam senden bir parça;
Denizde, toprakta göklerde izin,
Her zerrenin kalbinde sen varsın.
Ah benim yârim, bir bilsen...
Şu orman dilsiz, şu orman kayıp,
Gözlerin o ormanda yol gösterirmiş meğer.
Bir konukevi miydi göğsün bana,
Yoksa hızla geçtiğin kaldırım taşları?
Ah sevdiceğim, bir bilsen...
Çiçekler fısıldıyor adını, kulak versen.
O mübarek gözlerinin aynasında
Bir kez olsun kendimi görsem...
Cebimdeki son para gibiydin;
Harcamaya kıyılamayan, avuçta terleyen...
Şarap kırmızısı bir gökyüzü altında,
En sevdiğim yıldıza yürür gibi gelsem,
Ve o muazzam sessizlikte
Sana yazılmış bu şiirleri itiraf etsem.
Ah yüreğime konan o kuş, bir görsen...