Siyah bir masadaki toz tanesiydi,
Bir kış günü üşüdüğümü tek bilen.
Mesafelerdi belki, buzdan bir engel,
Körelmiş zihinde tane tane küçülen.
Hikayenin son sayfasında kor olurken
Fısıldar mıydı bendeki o derin acizliği?
Bir yıldız uzaktan nasıl küçülebilirdi,
Gece yarısı yansımasını görmüşken?