Balkon kenarında ılık bir rüzgar eser
Hayal bile olsa, imkânsızı gerçek sanarken...
Bendim kahvende bıraktığın o acı telveler,
Seni hep düşünürken, beni hiç bilmeden.
Bakardım yine ıssız duran bir balkonda
Kahven karanlık; buz gibi soğumuşken...
Bir anlık hevesinle kırk yıl demlenirken,
Yağmurda o kokun, karışmış kara toprakla.