@Aymis

hayat, hesabı pek sevmiyor galiba ne zaman tam olacak gibi olsa bir yerinden üçe bölünüyor kalanı çekmeceye atıyorlar çekmeceler karanlık karanlıkta bozuklar, eski fotoğraflar, yarım sigaralar, bir de ergenlik var öğretmenler bunun adını koyamıyor tahtaya uzun bir çizgi çekiyor biri yanına üç kambur bırakıyor arka sırada bir kıpırtı gözlükler burunlara kadar iniyor, öksürükler ciddileşiyor, matematik birden ahlâk dersine dönüyor oysa rakamın suçu yok bir, hep tek kalmaya çalışıyor üç, yanına kim gelse kalabalık oluyor hatta bazı akşamlar üç aşağı beş yukarı diye çıkıp üç vakte kadar diye dönüyor eve kapıyı bir çalıyorlar açan olmuyor çünkü içeride üç maymun, bir yastık, üç beş mektup, bir ömürlük sessizlik... ve kim bilir hangi dalgın çocuk, tahtada yan yana duran iki rakama bakıp bütün sınıfı güldürüyor.