@Hatice Güzen

Sağ dirseğinde duran o kırmızı üçgen tene çok eski bir döküm bırakılmıştı Sorsalar geometriden kalma bir iz derdik Oysa kendi içine kıvrılan parantez içi bir gülüştü Bunca kış bunca yer değiştirme... İnsan unutuşu bir genişlik sanıyor Oysa akıl hâlâ o üçgende takılı Ve senin susuşun odada kapanan bir makas sesi Tam her şeyi unuttum dediğin anda bir öğle sonu sokağında ya da sıradan bir nesnenin yüzünde yeniden o renge çarpıyorsun Kırmızıya yazık oluyor bu kadar uzun taşınan bir coğrafyada Hatice Güzen